Nowe jedzenie u dziecka w spektrum — dlaczego „niech spróbuje” nie działa

„Niech tylko spróbuje" to zdanie, które słyszy prawie każdy rodzic dziecka w spektrum. I prawie zawsze kończy się tak samo — łzami, wypluciem, a czasem odmową siadania do stołu przez kolejny tydzień.

Co widzi dziecko

Nowa potrawa to nie tylko nowy smak. To nowy zapach, konsystencja, temperatura, wygląd, dźwięk podczas gryzienia. Dla układu nerwowego, który przetwarza bodźce intensywniej, jeden kęs to lawina informacji naraz.

Odmowa nie znaczy „nie chcę". Znaczy: „jest tego dla mnie za dużo naraz".

Drabina zamiast jednego skoku

Zamiast prosić o spróbowanie, rozłóż to na kroki. Kolejne stopnie mogą wyglądać tak:

1. Potrawa jest na stole, w drugim końcu.
2. Potrawa jest na osobnym talerzyku obok.
3. Dziecko podaje ją komuś innemu.
4. Dotyka jej palcem.
5. Dotyka jej ustami.
6. Liże.
7. Bierze kęs i może go wypluć.
8. Zjada kęs.

Każdy z tych kroków jest sukcesem. Nie przechodzicie dalej, dopóki obecny stopień nie jest naprawdę spokojny.

Zasada, o której najłatwiej zapomnieć

Dziecko musi mieć prawo powiedzieć „nie" na każdym stopniu. Bez tego prawa nie ma poczucia bezpieczeństwa, a bez poczucia bezpieczeństwa nie ma odwagi do kolejnego kroku.

To wygląda na wolniejszą drogę. W praktyce jest dużo szybsza niż miesiące walki przy stole.

Cały proces — także dla ubrań, fryzjera i zmian planów — rozkładam na części w szkoleniu o oswajaniu nowych sytuacji.